Można obniżyć ryzyko epizodów zakrzepowo-zatorowych

FIR

W roku 2014 przeprowadzono 24 zabiegi przezskórnego zamknięcia uszka lewego przedsionka u pacjentów z migotaniem przedsionków i wysokim ryzykiem epizodów zakrzepowo-zatorowych w Instytucie Kardiologii w Aninie. U wszystkich pacjentów poddanych zabiegowi uzyskano skuteczne i bezpieczne zamknięcie uszka, co pozwoliło na odstawienie lub niewłączanie leczenia przeciwzakrzepowego.

Skuteczne zamknięcie uszka lewego przedsionka co najmniej w podobny sposób jak leczenie przeciwkrzepliwe obniża ryzyko epizodów zakrzepowo-zatorowych u pacjentów z niezastawkowym migotaniem przedsionków i pozwala na odstawienie tego leczenia farmakologicznego. fot. Archiwum
Jak pokazują badania, u pacjentów z migotaniem przedsionków, ponad 90 proc. skrzeplin w lewym przedsionku pochodzi z jego uszka. Przezskórna eliminacja uszka lewego przedsionka jest względnie nową metodą mającą na celu redukcję ryzyka udaru mózgu u chorych z migotaniem przedsionków. Skuteczność tej metody w prewencji epizodów zakrzepowo-zatorowych została potwierdzona w rejestrach oraz w warunkach badań randomizowanych. Z tych rejestrów i badań wynika, że skuteczne zamknięcie uszka lewego przedsionka co najmniej w podobny sposób jak leczenie przeciwkrzepliwe obniża ryzyko epizodów zakrzepowo-zatorowych u pacjentów z niezastawkowym migotaniem przedsionków i pozwala na odstawienie tego leczenia farmakologicznego.

Kandydatami do przezskórnego zamknięcia uszka lewego przedsionka są pacjenci z „niezastawkowym” migotaniem przedsionków (napadowym, przetrwałym lub utrwalonym) i mający z tego powodu wskazania do leczenia przeciwkrzepliwego, ale u których to leczenie jest jednocześnie niewskazane ze względu na współistniejące choroby czy stan kliniczny lub u których leczenie przeciwkrzepliwe jest nieskuteczne. W grupie tej są chorzy:
– u których leczenie przeciwkrzepliwe jest nieskuteczne – chorzy po epizodzie zakrzepowo-zatorowym (np. udar mózgu), który wystąpił podczas leczenia przeciwkrzepliwego,
– mający wysokie ryzyko powikłań krwotocznych na leczeniu przeciwkrzepliwym lub u których w trakcie stosowania leczenia przeciwkrzepliwego takie powikłania krwotoczne wystąpiły,
–  odmawiający stosowania leczenia przeciwkrzepliwego,
– którzy nie są w stanie skutecznie kontrolować dawek leków przeciwkrzepliwych (wskaźnika protrombiny) i z tego względu leczenie doustnym antykoagulantem jest niebezpieczne.