Dobra nowina dla osób z ciężką astmą

W listopadzie na listę leków refundowanych wpisano przeznaczony dla dorosłych pacjentów z ciężką, oporną na leczenie astmą eozynofilową.

 

W ramach programu lekowego „Leczenie ciężkiej astmy alergicznej IgE zależnej oraz ciężkiej astmy eozynofilowej (ICD-10 J 45)” dostępny będzie nowy lek – Nucala (mepolizumab) – pierwszy lek biologiczny działający na interleukinę-5 (IL-5).

Astma ciężka dotyczy 5-10% całej populacji chorych na astmę. Pacjenci, którzy cierpią z powodu ciężkiej, niekontrolowanej astmy, doświadczają uporczywych objawów dziennych i nocnych, które istotnie ograniczają ich codzienną aktywność życiową. Ciężka astma jest zdefiniowana jako astma, która wymaga leczenia wysokimi dawkami glikokortykosteroidów wziewnych (GKS) w połączeniu z drugim lekiem kontrolującym objawy (i/lub glikokortykosteroidami podawanymi ogólnoustrojowo) w celu zapobiegania rozwojowi choroby „niekontrolowanej”, czyli takiej, która pozostaje „niekontrolowana” pomimo stosowania takiego leczenia. W podgrupie pacjentów z ciężką astmą, nadmierna produkcja eozynofili (rodzaj krwinek białych) może być przyczyną stanu zapalnego w płucach, który może mieć wpływ na drogi oddechowe, ograniczając możliwość oddychania i zwiększając częstość występowania napadów astmy.

„Chorzy na ciężką astmę – niezależnie od stosowania leków – mają utrzymujące się objawy oraz częste zaostrzenia choroby, nierzadko wymagające pobytu w szpitalu. W takich przypadkach astma dezorganizuje życie pacjenta i wpływa na znaczące pogorszenie jego jakości” – mówi prof. dr hab. med. Ewa Jassem z Kliniki Alergologii Gdańskiego Uniwersytetu Medycznego.

Nowy lek dla pacjentów z ciężką, oporną na leczenie astmą
Postęp, jaki dokonał się w ostatnich kilkunastu latach w pojmowaniu patomechanizmów astmy, w szczególności jej zapalnego podłoża, przyczynił się do odkrycia nowych leków przeciwastmatycznych i zmian w zasadach farmakoterapii tej przewlekłej choroby. I choć astma wciąż jest uznawana za chorobę nieuleczalną, to przy zastosowaniu odpowiedniego leczenia u większości pacjentów daje się uzyskać dobrą jej kontrolę.
„Do dotychczas funkcjonującego programu dla chorych na ciężką astmę obejmującego leczenie anty-IgE, dodano drugi lek, przewidziany dla chorych na astmę eozynofilową. Dla chorych oznacza to możliwość otrzymania innowacyjnego leczenia z zastosowaniem tzw. biologicznego leku, który daje im szansę na poprawę objawów, zmniejszenia zużycia doustnych steroidów oraz zmniejszenia ryzyka zaostrzeń, a więc na poprawę przebiegu astmy” – mówi prof. dr hab. med. Ewa Jassem.

Do tej pory w Polsce istniała jedynie terapia na inny fenotyp astmy ciężkiej – astmę ciężką IgE zależną. Obecnie, nowy lek – Nucala (mepolizumab) w znaczący sposób redukuje zaostrzenia w astmie (o 53 proc. w porównaniu z placebo), istotnie redukuje dawkę doustnych kortykosterydów przy jednoczesnym utrzymaniu kontroli astmy oraz wykazuje poprawę całkowitego wyniku SGRQ (ang. St. George’s Respiratory Questionnaire SGRQ), czyli poprawę jakości życia pacjenta. W trakcie badań klinicznych najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi były: ból głowy, reakcje w miejscu wstrzyknięcia i ból pleców.

„Lek przeznaczony jest dla dorosłych pacjentów, u których rozpoznaje się ciężką, oporną na leczenie astmę eozynofilową. Co to oznacza w praktyce? Oznacza to, że lek będzie rozważany jako ostatnia linia leczenia dla tych chorych, u których nie udaje się opanować astmy przy użyciu standardowo stosowanych leków. Dodatkowym warunkiem będzie potwierdzenie przez lekarza, że do ciężkiego przebiegu astmy przyczyniają się komórki zwane eozynofilami” – dodaje prof. dr hab. med. Ewa Jassem.

Leczenie ciężkiej astmy eozynfilowej mepolizumabem
Substancja ta podawana jest przez personel medyczny w szpitalu, który prowadzi leczenie w ramach programu lekowego B.44. Lek wstrzykiwany jest podskórnie w stałej dawce 100 mg raz na 4 tygodnie. Jest on uzupełnieniem normalnego schematu leczenia astmy ciężkiej, który obejmuje stosowanie przez pacjenta często wysokich dawek wziewnych glikokortykosteroidów oraz dodatkowych leków kontrolujących, w tym glikokortykosteroidów przyjmowanych doustnie. Produkt leczniczy przeznaczony jest do długotrwałego leczenia, a konieczność kontynuowania leczenia powinna być określana przez lekarza, co najmniej raz w roku, na podstawie oceny ciężkości choroby oraz kontroli zaostrzeń.